2019 год. Кангрэсвумен Аляксандрыя Акасіа-Картэс і больш як шэсцьдзясят яе калег прапануюць ЗША дзесяцігадовую мабілізацыю: нулявыя выкіды, мільёны прафсаюзных працоўных месцаў, гарантаваная праца, жыллё і медыцына — і справядлівы пераход для тых, хто першым пакутуе ад змены клімату. Поўны тэкст рэзалюцыі H.Res.109.
2019 год. Фонд Генрыха Бёля і рух Break Free From Plastic даводзяць: пластыкавы крызіс — не віна неахайных спажыўцоў, а бізнес-мадэль нафтахімічных гігантаў. Вытворчасць расце, перапрацоўка застаецца міфам, а выкіды «з’ядаюць» вугляродны бюджэт планеты. Уступ і шэсць раздзелаў з «Атласа пластыку».
2010 год. Пасля правалу кліматычнага саміту ў Капенгагене дзясяткі тысяч удзельнікаў сацыяльных рухаў і індзейскіх арганізацый, сабраных у балівійскай Качабамбе, прапануюць ААН дэкларацыю, якая называе Зямлю жывой істотай з уласнымі правамі — на жыццё, ваду, чыстае паветра і аднаўленне, — а прычынай яе разбурэння лічыць капіталістычную сістэму.